Δημοπρασία
ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ (Πλατεία Αγ. Γεωργίου Καρύτση 8, Αθήνα, 105 61)
Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου, 5:00 μ.μ.
Έκθεση
ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ (Πλατεία Αγ. Γεωργίου Καρύτση 8, Αθήνα, 105 61)
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου, 11:00 π.μ. έως 6:00 μ.μ.
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, 11:00 π.μ. έως 8:00 μ.μ.
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου, 11:00 π.μ. έως 8:00 μ.μ.
Τρόποι Συμμετοχής
Το κοντάκι είναι διακοσμημένο με ασημένια ελάσματα που φέρουν εγχάρακτα κυπαρίσσια και αποτρεπτικές δρακοκεφαλές. Στο υπόλοιπο σώμα εγχάρακτη διακόσμηση με συμπλέγματα βλαστών και φύλλων. Πέντε ορειχάλκινοι δακτύλιοι στερεώνουν την κάννη, με τον πρώτο να φέρει ασημένια διόπτρα σκόπευσης. Η κάννη, με ασημένια ένθετη διακόσμηση και σφραγίδες του κατασκευαστή, προέρχεται μάλλον από παλαιότερο όπλο. Στην αριστερή πλευρά του σώματος εγχάρακτη επιγραφή « ‘Αιτολικόν τίν 10 Μαρτιου 1875».
μήκος: 126,5 εκ.
Η όλη διάταξη και τα επιμέρους στοιχεία του όπλου προσομοιάζουν στο καριοφίλι του Αθανασίου Διάκου, που εκτίθεται
στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο.
Το κοντάκι και ο ξυστός είναι διακοσμημένα με ελάσματα που φέρουν εγχάρακτα κυπαρίσσια και αποτρεπτικές δρακοκεφαλές. Στο υπόλοιπο σώμα εγχάρακτη διακόσμηση με γεωμετρικά σχήματα και συμπλέγματα.
βλαστών και φύλλων.
μήκος: 104 εκ.
Διακοσμημένες με σαβάτι σε επίχρυσο στικτό βάθος. Τη διακόσμηση συνιστούν φυτικές γιρλάντες με τρόπαια, ανθοφόρα αγγεία και οικιστικά σύνολα. Στις κάνες ένθετα ασημένια άνθινα μοτίβα και γεωμετρικά σχήματα. Πυροδοτικοί μηχανισμοί πυρόλιθου.
μήκος: 48 εκ.
Την επιφάνεια διατρέχουν ταινίες από σαβάτι σε επίχρυσο στικτό βάθος που συνδυάζονται με τρόπαια, ανθοφόρα μοτίβα και λάβαρα. Στο πάνω μέρος της λαβής, αετοί πλαισιώνουν πολεμικά λάβαρα. Στη μία πλευρά του κορμού λιοντάρι και λέαινα από σαβάτι βαδίζουν πλάι σε πεσμένα εχθρικά λάβαρα. Πυροδοτικός μηχανισμός πυρόλιθου.
μήκος: 50 εκ.
Περίτεχνος έξεργος, σκαλιστός διάκοσμος με τρόπαια, λάβαρα, φυτικά και άνθινα μοτίβα σε επίχρυσο
στικτό βάθος. Διάσπαρτα ρομβοειδή και αστεροειδή στοιχεία από σαβάτι διατρέχουν το σώμα, ενώ ανάγλυφος φτερωτός δράκοντας πατά πάνω σε εχθρικά λάβαρα. Η απόληξη της λαβής διαμορφώνεται με σαβατλίδικες ταινίες σε σχήμα αχιβάδας. Πυροδοτικός μηχανισμός πυρόλιθου.
μήκος: 50 εκ.
Στη θήκη περίτεχνος, πυκνός, σκαλιστός διάκοσμος με φυτικά μοτίβα. Η λαβή, από σκούρο κόκκαλο, καταλήγει σε σταυρόσχημο φυλακτήρα που φέρει παραστάσεις δικεφάλου αετού με στέμμα φιλοτεχνημένες με σαβάτι. Σε μικρή υποδοχή του φυλακτήρα ασφαλίζει η γλώσσα της θήκης.
μήκος: 95 εκ.
Στη λαβή περίτεχνος, πυκνός, έξεργος, σκαλιστός διάκοσμος με φυτικά και μπαρόκ μοτίβα που συμπληρώνεται με ολόσωμα πτηνά και δρακοκεφαλές. Η οθωμανική λάμα από ατσάλι με χρυσά διακοσμητικά μοτίβα και επιγραφή στα οθωμανικά τουρκικά, πιθανόν με ψαλμό από το Κοράνι.
μήκος: 97 εκ.
Τέτοια όπλα χρησιμοποιούσαν οι άνδρες του Αλβανικού Συντάγματος (régiment Albanais), στρατιωτική μονάδα της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας που σχηματίστηκε το 1807 στην Κέρκυρα. Αποτελούνταν κυρίως από Αλβανούς, αλλά και Έλληνες, Ιταλούς και Δαλματούς και χρησίμευε κυρίως ως αμυντική μονάδα στα υπό γαλλική κυριαρχία Ιόνια Νησιά. Διαλύθηκε το 1814. Στο σώμα αυτό υπηρέτησε ως αξιωματικός και ο Μάρκος Μπότσαρης μέχρι το 1811.
Σπαθί σπάνιου μορφολογικού τύπου με ζωομορφική, λεοντόμορφη λαβή. Το πάνω τμήμα και η απόληξη της θήκης διαμορφώνεται με αργυρά ελάσματα πάνω σε μαύρο δέρμα, που φέρουν περίτεχνο καλεμιστό διάκοσμο. Στη μία όψη της απόληξης της θήκης διακρίνεται αποτρεπτικός δράκος με ουρά ερπετού, ενώ στο πάνω μέρος του ελάσματος αυτού εγχάρακτη χρονολογία 1806. Στη λαβή έξεργη καλεμιστή διακόσμηση με μπαρόκ μοτίβα. Φέρει σταυροειδή φυλαχτήρα που καταλήγει σε αχιβάδες και αρθρωτή προστατευτική ταινία με διπλή πλεκτή αλυσίδα. Η λεπίδα είναι από παλαιότερο ευρωπαϊκό ξίφος του 16ου–17ου αιώνα με εγχάρακτα σύμβολα του λατινικού αλφαβήτου.
μήκος: 88 εκ.
Στη λαβή και στο θηκάρι περίτεχνος καλεμιστός διάκοσμος με παραστάσεις αετών, φυτικών συμπλεγμά-
των, λαβάρων και πολεμικών τροπαίων. Τη λαβή διατρέχουν σαβατλίδικες ταινίες, ενώ στο εσωτερικό των λοβών της απεικονίζονται δύο αετοί. Η λάμα από δαμασκηνό ατσάλι με σφραγίδα του κατασκευαστή.
μήκος: 66,5 εκ.
Στη μία όψη της λεπίδας επιγραφή «Georges M. Marinaky à son tres cher Pignaud 1864 Decemb.» (Ο Ζωρζ Μ. Μαρινάκι στον πολύ αγαπητό του Πινιώ, 1864 Δεκέμβριος) και στην άλλη «omnia pro patria» (Όλα για την πατρίδα).
ολικό μήκος: 96 εκ., μήκος ξίφους: 94 εκ.
Ναυτικό γιαταγάνι με περίτεχνο καλεμιστό διάκοσμο με παραστάσεις φυτικών συμπλεγμάτων, λαβάρων και πολεμικών τροπαίων. Στη ράχη της θήκης φέρει δύο σφραγίδες (τουράδες) του σουλτάνου του Σελίμ Γ’ (1789-1807). Η λάμα από δαμασκηνό ατσάλι με σφραγίδα του κατασκευαστή. Στην ένωση της με τη λαβή φέρει δύο μακριά ασημένια μάγουλα με καλεμιστές γιρλάντες και φυτικές παραστάσεις.
μήκος: 89 εκ.
Οι λαβές από ασήμι με λεπτοδουλεμένη σκαλιστή άνθινη διακόσμηση και κεφαλές δράκων στις απολήξεις των φυλακτήρων. Σφραγίδα “ΒΙ” (British Islands) στους φυλακτήρες, που αναφέρεται στη διοίκηση των Ιονίων νησιών από τον Βρετανό Αρμοστή (Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων, 1815 - 1864).
μήκος μαχαιριού: 42 εκ., μήκος πιρουνιού: 34,5 εκ.
Η ποιότητα της διακόσμησης παραπέμπει σε έργο Καλαρρυτινών μαστόρων που είχαν καταφύγει στα Ιόνια νησιά μετά την καταστροφή των Καλαρρυτών από τους Τουρκαλβανούς το καλοκαίρι του 1821. Παρόμοια τεχνική στη λαβή παρατηρείται σε ξίφος με χρονολογία 1781 που έχει δημοσιευθεί στο «Το οδοιπορικό ενός συλλέκτη – Συλλογή Βασίλη Δ. Κορκολόπουλου», Αθήνα 2008, σελ. 72, αρ. 14.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
Hudson Lowe κυβερνήτης των Ιονίων Νήσων από το 1809 έως το 1812. Πρώην συλλογή Ιωάννη Περδίου.
Η θήκη (“φουκάρι”) φέρει πυκνό σφυρήλατο διάκοσμο με δικέφαλους αετούς, λιοντάρια, οφιόμορφους δράκοντες, συμπλέγματα πάλης λεόντων με δράκους, καστροπολιτείες, ιστιοφόρο πλοίο, άνθινα μοτίβα και τρόπαια με το σκούφο του Δόγη της Βενετίας. Στη ράχη της, σφυρήλατος διάκοσμος με φυτικά και άνθινα μοτίβα,οφιόμορφο δράκο, σταυρό και τα αρχικά ΧΓΖ. Το επάνω μέρος της θήκης, το ζέκι, αποτελείται από εννέα παράλληλες ζώνες με σχοινόμορφα δαχτυλίδια και η απόληξη της έχει μορφή θαλάσσιου δράκου. Η υπόλευκη κοκάλινη λαβή αποτελείται από δύο κομμάτια (μανίκια) που στερεώνονται με τρεις σειρές διπλών καρφιών εκατέρωθεν και ενώνονται μεταξύ τους με ασημένια ταινία (τσεμπερλίκι) διακοσμημένη με εγχάρακτα φυτικά μοτίβα. Στο πάνω τμήμα του τσεμπερλικιού υπάρχει εσοχή όπου θηλυκώνει μικρή τσιμπίδα (μασιά) για τα καρβουνάκια του ναργιλέ και άλλες χρήσεις.
Στη μία πλευρά της λεπίδας εγχάρακτοι λέοντες πλαισιώνουν δάφνινο στεφάνι με το έτος 1291 του μουσουλ-
μανικού ημερολογίου (1874) και εγχάρακτο κείμενο στα ελληνικά «Κρήτη 1874». Προς την αιχμή της ανα-
πτύσσεται κυματιστό κυπαρίσσι με πουλί. Κατά μήκος της άλλης πλευράς της λεπίδας εγχάρακτες παραστά-
σεις ανθόμορφης στήλης με πουλί στην κορυφή της και μακρόστενου φιδιού. Στη ράχη της λεπίδας καλεμιστός
διάκοσμος με φυτικά σχέδια. Η θήκη φέρει ασημένιο διακοσμητικό κιουστέκι με ανάγλυφα άνθη και κρεμα-
σίδια με πιστόλες, μαχαίρια, σιδερένιες μπάλες και ημισέληνους με άστρα, σφραγισμένο με την τουρά (tuǧra)
του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ (Abdülaziz 1861-1876).
μήκος: 55 εκ., μήκος με τη θήκη: 59,5 εκ.
Οι Κρητικοί τεχνίτες οδήγησαν τη μεταλλουργική τεχνική σφυρηλάτησης (repousse) σε κορυφαίο επίπεδο. Τα σχέδιά τους
είναι φτιαγμένα με τέτοια πλαστικότητα και τεχνική αρτιότητα που συχνά μοιάζουν τρισδιάστατα. Στα Χανιά, στη σημε-
ρινή οδό Σήφακα, ήταν η συνοικία των Μαχαιράδικων ή Μπιτσαξήδικων –από την τουρκική λέξη μπιτσάκ που σημαίνει
είδος μαχαιριού.
Η θήκη φέρει πυκνό σφυρήλατο διάκοσμο με οφιόμορφο δράκο, άνθινα και μπαρόκ μοτίβα και απόληξη με μορφή θαλάσσιου δράκοντα. Στη ράχη της θήκης παρόμοιος διάκοσμος με οφιόμορφο δράκο στο εμπρόσθιο ακραίο τμήμα της. Η κοκάλινη λαβή είναι μονοκόμματη και στο πάνω τμήμα της φέρει εσοχή με μικρή τσιμπίδα (μασιά). Κατά μήκος της μιας πλευράς της λεπίδας φέρει εγχάρακτα φυτικά σχέδια, καρδιά τρυπημένη από δύο βέλη και ημερομηνία 1886. Στη ράχη της λεπίδας εγχάρακτος γραμμικός διάκοσμος.
μήκος: 40 εκ., μήκος με τη θήκη: 43 εκ.
Στη θήκη και στη λαβή εγχάρακτος γραμμικός διάκοσμος. Στο πάνω τμήμα της θήκης εγχάρακτη επιγραφή «Ι: ω: ΑΓ ΓΑ:Α:ΜΚΔ:1846». Στη λάμα η επιγραφή «Ιω.ΛΓΛ.ΛΙΚΔ» με χρυσά γράμματα.
μήκος: 26 εκ., μήκος με τη θήκη: 28,5 εκ.
Η θήκη (φουκάρι) φέρει πυκνό σφυρήλατο διάκοσμο με δράκους, θηρία και άνθινα μοτίβα, ενώ στη μία πλευρά υπάρχει η μορφή ένοπλου Κρητικού σε όρθια στάση. Η απόληξή της έχει μορφή θαλάσσιου δράκοντα. Το επάνω μέρος της θήκης φέρει τρεις παράλληλες επίχρυσες ζώνες με σχοινόμορφα δαχτυλίδια και τέσσερα διακοσμητικά κρεμασίδια με 20λεπτα της Κρητικής Πολιτείας του 1900 και του Βασιλείου της Ελλάδος του 1895. Τα δύο κομμάτια (μανίκια) της κοκάλινης λαβής στερεώνονται με τρεις σειρές διπλών καρφιών εκατέρωθεν και ενώνονται μεταξύ τους με ασημένια ταινία (τσεμπερλίκι) διακοσμημένη με εγχάρακτα γραμμικά και άνθινα μοτίβα. Το τσεμπερλίκι φέρει εσοχή με μικρή τσιμπίδα (μασιά).
μήκος: 39 εκ., μήκος με τη θήκη: 42 εκ.
Η θήκη (φουκάρι) φέρει πυκνό σφυρήλατο διάκοσμο με οφιόμορφους δράκους, τρόπαια, άνθινα και φυτικά μοτίβα και απόληξη με μορφή θαλάσσιου δράκοντα. Το επάνω μέρος της φέρει επτά παράλληλες ζώνες με σχοινόμορφα δαχτυλίδια. Στη ράχη της σφυρήλατος διάκοσμος με άνθινα μοτίβα, οφιόμορφο δράκο και σταυρό. Τα δύο κομμάτια (μανίκια) της κοκάλινης λαβής ενώνονται μεταξύ τους με ασημένια ταινία (τσεμπερλίκι) διακοσμημένη με εγχάρακτα άνθινα μοτίβα. Κατά μήκος της μιας πλευράς της λεπίδας φέρει εγχάρακτα φυτικά σχέδια και ημερομηνία 1913. Στη ράχη της λεπίδας εγχάρακτος γραμμικός διάκοσμος. Μικρή απώλεια στο κόκαλο της λαβής.
μήκος: 44 εκ., μήκος με τη θήκη: 47 εκ.
Η θήκη (φουκάρι) φέρει πυκνό σφυρήλατο διάκοσμο με τρόπαια, άνθινα και φυτικά μοτίβα και απόληξη με μορφή θαλάσσιου δράκοντα. Το επάνω μέρος της φέρει έξι παράλληλες ζώνες με σχοινόμορφα δαχτυλίδια και τέσσερα διακοσμητικά κρεμασίδια με 20λεπτα του Βασιλείου της Ελλάδος του 1894. Στη ράχη της σφυρήλατος διάκοσμος με άνθινα μοτίβα, οφιόμορφο δράκο και σταυρό. Τα δύο κομμάτια (μανίκια) της κοκάλινης λαβής ενώνονται μεταξύ τους με ασημένια ταινία (τσεμπερλίκι) διακοσμημένη με εγχάρακτα φυτόμορφα μοτίβα. Το τσεμπερλίκι φέρει εσοχή με μικρή τσιμπίδα (μασιά). Κατά μήκος της μιας πλευράς της λεπίδας φέρει εγχάρακτα φυτικά σχέδια, το γράμμα Α και ημερομηνία 1921. Στη ράχη της λεπίδας εγχάρακτος γραμμικός διάκοσμος.
μήκος: 40 εκ., μήκος με τη θήκη: 43 εκ.
Στη θήκη περίτεχνος άνθινος σαβατλίδικος διάκοσμος. Στη λαβή πορτραίτο του Παύλου Μελά και ο βασιλικός θυρεός φιλοτεχνημένα με σαβάτι. Στις δύο πλευρές της λάμας δυσδιάκριτα (ξεθωριασμένα) στιχάκια. Διακρίνονται η λέξη Αγιάσος και η χρονολογία 1907.
μήκος: 27 εκ., μήκος με τη θήκη: 29 εκ.
Η Αγιάσος είχε μεγάλη παράδοση στη μαχαιροποιία. Μέχρι τη δικτατορία του 1936, οπότε απαγορεύτηκε η οπλοφορία, τα
μαχαίρια δεν ήταν μόνο εργαλεία αλλά και σύμβολα κύρους. Ιδιαίτερα οι νέοι «παλικαράδες» τα φορούσαν στη ζώνη τους
ανταγωνιζόμενοι ποιος θα αποκτήσει το ομορφότερο μαχαίρι. Οι λαβές και οι λεπίδες συχνά διακοσμούνταν με στίχους, συ-
νήθως δημιουργίες θαμώνων των καφενείων. Από τους πιο φημισμένους τεχνίτες στην Αγιάσο ήταν ο Γρηγόρης Βαγιανάς.
Στη λαβή βασιλικός θυρεός και ασημένιος φυλακτήρας διακοσμημένος με διάτρητα άνθινα σχήματα. Στην μία όψη της λεπίδας επιγραφή «ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ» και βασιλικός θυρεός, ενώ και οι δύο όψεις είναι διακοσμημένες με μπαρόκ μοτίβα. Στη βάση της λεπίδας ανάγλυφη σφραγίδα «ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ Α.Γ. ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΔΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ» και στην αντίθετη πλευρά η φίρμα του κατασκευαστή Carl Eickhorn στο solingen της Γερμανίας. Στο πάνω τμήμα της θήκης έξεργος βασιλικός θυρεός και εγχάρακτο στέμμα με την επιγραφή «ΑΒΥ ΠΡΙΓΚΗΨ ΑΝΔΡΕΑΣ».
ολικό μήκος: 107 εκ., μήκος ξίφους: 105 εκ.
Ο Πρίγκιπας Ανδρέας της Ελλάδας και της Δανίας (1882 -1944) ήταν μέλος της ελληνικής βασιλικής οικογένειας και αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού που έφτασε μέχρι τον βαθμό του αντιστράτηγου.
Έκτυπος, καλεμιστός άνθινος διάκοσμος με μπαρόκ στοιχεία και ακτινωτή ροζέτα στο κέντρο. Μερική επιχρύσωση των διακοσμητικών θεμάτων.
διαστάσεις: 2,5 x 11,8 x 15,7 εκ.
Διακόσμηση με σαβάτι σε στικτό βάθος. Στην εμπρόσθια όψη σκηνή στέψης του Γεωργίου Α´ από γυναικείες μορφές, με την επιγραφή: ΑΝΗΞ [ΑΝΑΞ;] – Η ΕΛ – ΛΑC – ΧΗΝ. Στις πλευρικές επιφάνειες τυφεκιοφόροι.
διαστάσεις: 3 x 9 x 12 εκ.
Επιπεδόγλυφος διάκοσμος με σαβάτι. Απεικονίζεται μεγάλη οθωμανική πόλη με τεμένη. Στις τέσσερις πλευρές του τείχους ορθώνονται πύργοι με πυροβολεία.
διαστάσεις: 2 x 10,5 x 12,5 εκ.
Έκτυπος καλεμιστός διάκοσμος με λάβαρα ως κεντρικό θέμα, περιβάλλεται από σαβατλίδικες γιρλάντες. Χαρακτηριστικό δείγμα της επίδρασης του μπαρόκ στα ηπειρώτικα εργαστήρια. Επίστεψη χυτή, διάτρητη με άνθινα, αχιβαδωτά μοτίβα και πουλιά.
διαστάσεις: 3 x 11 x 14 εκ.
Θεωρείται ότι απεικονίζει εκπατρισθέντες της Πάργας, μετά την πώλησή της από τους Άγγλους στον Αλή Πασά το 1819.
Θεωρείται ότι απεικονίζει εκπατρισθέντες της Πάργας, μετά την πώλησή της από τους Άγγλους στον Αλή Πασά το 1819.
Η σκηνή είναι εμπνευσμένη από το ποίημα Γκιαούρ (The Giaour). Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά αφηγηματικά ποιήματα του Λόρδου Βύρωνα, γραμμένο το 1813, που περιγράφει την τραγική ιστορία ενός χριστιανού και της μουσουλμάνας αγαπημένης του στην Οθωμανική Ελλάδα.
Πιθανόν υποδηλώνει αλληγορική παράσταση με την Ευρώπη ή την Γαλλία να αγκαλιάζει προστατευτικά την Ελλάδα. Η δεξιά φιγούρα απαντά σε διάφορα φιλελληνικά ρολόγια βυρωνικής θεματολογίας.
Σμίκρυνση σε μπρούντζο του αρχικού σε φυσικό μέγεθος γύψινου συμπλέγματος, που παριστάνει τον Κανάρη και τον Πιπίνο να κατευθύνονται προς τον τουρκικό στόλο τη νύχτα της 6ης προς την 7η Ιουνίου 1822.
Το πρωτότυπο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1873 στη Διεθνή Έκθεση της Βιέννης και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Το 1875 ο πρίγκιπας Ουμβέρτος παρήγγειλε τη μεταφορά του σε μάρμαρο για να το προσφέρει στην πόλη του Παλέρμου. Κυκλοφόρησε σε μπρούντζο και σε πηλό, σε διάφορα μεγέθη και με μικρές παραλλαγές. Το παρόν αποτελεί από τα μεγαλύτερα σε μέγεθος γνωστά δοκίμια του έργου με εξαιρετική απόδοση των λεπτομερειών.
Παράσταση λιθογραφημένη και επιχρωματισμένη με το χέρι.
Το θέμα εμπνευσμένο από ακουατίντα του H. Berthoud (Λονδίνο 1828) βασισμένη στο έργο του Horace Vernet «The Greek captive».
Παράσταση λιθογραφημένη και επιχρωματισμένη με το χέρι.
Εμπνευσμένο από χαλκογραφία του Γερμανού χαράκτη Johann Friedrich Bolt (1769-1836) με τίτλο “Capodistrias Praesident von Griechenland”.
Υπογεγραμμένο DAVID.
διάμετρος: 14 εκ. (με την κορνίζα 20 εκ.)
Ο Φρανσουά-Ωγκύστ-Ρενέ, υποκόμης του Σατωμπριάν (François-Auguste-rené, vicomte de Chateaubriand, 1768-1848), γνωστός στην Ελλάδα ως Σατωβριάνδος, ήταν Γάλλος συγγραφέας, πολιτικός και φιλέλληνας. Θεωρείται ιδρυτής του γαλλικού ρομαντισμού και υπήρξε ένα από τα μεγάλα ονόματα της γαλλικής λογοτεχνίας. Ο Πιερ-Ζαν Νταβίντ ντ’ Ανζέ ανήκει στους σημαντικότερους Γάλλους γλύπτες του νεοκλασικισμού. Το απόγειο της δημιουργίας του αποτελούν τα γλυπτά του αετώματος στο Πάνθεον του Παρισιού, όπου απεικονίζονται οι μεγαλύτερες προσωπικότητες της Γαλλίας από την εποχή της Επανάστασης. Διετέλεσε καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού από 1826 ως το θάνατό του.
Η Τερέζα ή Θηρεσία Μακρή (1797-1875) ήταν Αθηναία καλλονή, την οποία, σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών, ερωτεύτηκε παράφορα ο Λόρδος Βύρωνας όταν, το 1810, ήρθε να νοικιάσει τρία δωμάτια του σπιτιού της χήρας μητέρας της στην οδό Αγίας Θέκλας στου Ψυρρή. Η επί τρεις μήνες διαμονή του ποιητή στο σπίτι αυτό διανθίστηκε με ένα πλατωνικό ερωτικό ειδύλλιο. Ο Βύρωνας έγραψε γι’ αυτήν το ποίημα «Η κόρη των Αθηνών» (The Maid of Athens). Η ομορφιά της ενέπνευσε πολλούς καλλιτέχνες, όπως τον Charles lock Eastlake στο έργο του “Haidée, a Greek Girl” και τον Θεόδωρο Βρυζάκη στην ελαιογραφία του «H Κόρη των Αθηνών».
Εμπνευσμένο από το έργο του Frank Stone “Theresa the maid of Athens” που κυκλοφόρησε σε χαρακτικό από τον William Finden το 1832.
Υπογεγραμμένο κάτω δεξιά: (δυσανάγνωστο αρχικό γράμμα) Stieler.
διαστάσεις: 6,5 x 5,5 εκ.
(με την κορνίζα: 12,5 x 11,5 εκ.)
Διακόσμηση με σαβάτι. Στην πενοθήκη αετός και άνθινα μοτίβα. Στο μελανοδοχείο απεικονίζεται γυναίκα που κρατά άνθη.
μήκος: 19 εκ.
Πυκνή, εγχάρακτη άνθινη διακόσμηση κατά τόπους. Στο καπάκι του μελανοδοχείου σφραγίδα (τουρά) του σουλτάνου Μαχμούντ Β΄ (1808-1839), του επονομαζόμενου και Δίκαιου. Στην πενοθήκη σφραγίδα του κατασκευαστή.
μήκος: 24,5 εκ.
Στη λαβή διακοσμητικά άνθινα και αχιβαδόσχημα μοτίβα, πουλιά και θαλάσσια τέρατα.
μήκος: 53 εκ.
Το χαρμπί ήταν εξάρτημα καθαρισμού και γόμωσης των πυροβόλων όπλων. Βγάζοντάς το από τη θήκη του αποκαλυπτόταν ένα πολύ αιχμηρό στέλεχος που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εγχειρίδιο σε μάχη σώμα με σώμα, αλλά και σαν σουβλί για ψήσιμο και κατανάλωση τροφής.
Στο στέλεχος (σωλήνα) περίτεχνη συρματερή διακόσμηση με κρεμασίδια. Το κύπελλο καπνού (λουλάς) από σκληρή τερακότα με τη μορφή της Νύφης της Αβύδου. Το επιστόμιο από κεχριμπάρι.
μήκος: 54 εκ.
Στο στέλεχος (σωλήνα) περίτεχνη συρματερή διακόσμηση. Το επιστόμιο από κεχριμπάρι.
μήκος: 15,5 εκ.
Στο στέλεχος συρματερή και κοκκιδωτή διακόσμηση αντίστοιχα. Τα επιστόμια από κεχριμπάρι.
μήκος: 13 και 13,2 εκ.
Το εμπρόσθιο τμήμα με μορφή λεοντοκεφαλής και ελάφι στην απόληξη. Στη ράχη εγχάρακτη επιγραφή «Διά χειρός Γ. Δογορίτη. Εκατασκευάσθη Εις Καλαρρύταις 1925».
μήκος: 11,5 εκ.
σε πλεξιγκλάς: 7,5 x 7,5 εκ.
μήκος: 45 εκ.
σε πλεξιγκλάς: 37,5 x 30,5 εκ.
Χυτός, σκαλιστός, φουσκωτός, εγχάρακτος διάκοσμος. Στη μία όψη ο Άγιος Γεώργιος λογχίζει τον δράκο. Στα καπούλια του αλόγου κρατώντας οινοχόη είναι καθισμένος ο μικρός σκλάβος τον οποίο, σύμφωνα με την παράδοση, απελευθέρωσε ο Άγιος την ώρα που κερνούσε κρασί τον Tούρκο αφέντη του. Στην άλλη όψη ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου.