Δημοπρασία
ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ (Πλατεία Αγ. Γεωργίου Καρύτση 8, Αθήνα, 105 61)
Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου, 5:00 μ.μ.
Έκθεση
ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ (Πλατεία Αγ. Γεωργίου Καρύτση 8, Αθήνα, 105 61)
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου, 11:00 π.μ. έως 6:00 μ.μ.
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, 11:00 π.μ. έως 8:00 μ.μ.
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου, 11:00 π.μ. έως 8:00 μ.μ.
Τρόποι Συμμετοχής
Πολύχρωμος άνθινος διάκοσμος με κεντρικό θέμα ελισσόμενα γαρύφαλλα ανάμεσα σε δρεπανωτά φύλλα σαζ, χαρακτηριστικά της περιόδου αυτής, τα οποία ενώνονται στις άκρες τους σε σχήμα καρδιάς. Ζωγραφική σε λαμπερό λευκό φόντο με μπλε του κοβαλτίου, πράσινο, ανάγλυφο κόκκινο (raised red) και μαύρα περιγράμματα. Περιμετρικά στο χείλος εναλλασσόμενα μοτίβα από «κύματα που σπάνε». Στην πίσω πλευρά πολύχρωμα φυτικά μοτίβα. Στο χείλος φέρει επισκευή- συμπλήρωση χωρίς να επηρεάζεται το κεντρικό θέμα. Σε άλλο σημείο του χείλους υπάρχει μικρή οπή για το πέρασμα κορδονιού, που αποτελούσε τον παλιό τρόπο ανάρτησης στους ελληνικούς πιατελότοιχους.
Χαρακτηριστικό δείγμα της πιο λαμπρής περιόδου της κεραμικής του Ιζνίκ, όπου ο συνδυασμός τεχνικής μαεστρίας και αισθητικής εκλέπτυνσης άγγιζαν την τελειότητα. Η άψογη ζωγραφική διακόσμηση, η λευκότητα και το έντονο κόκκινο στο χρώμα του αίματος υποδηλώνουν ότι το πιάτο ανήκει στην πολύχρωμη φάση των κεραμικών του Ιζνίκ των αρχών της δεκαετίας του 1570. Σπάνια διακοσμητική σύνθεση εμπνευσμένη από την ζωγραφική (saz style) των σχεδιαστών της αυτοκρατορικής αυλής στα μέσα του 16ου αιώνα. Πιάτο αντίστοιχης αισθητικής και ποιότητας από τη συλλογή Στέφανου Λαγόνικου δημοπρατήθηκε από τους Sotheby’s τον Σεπτέμβριο του 1991.
Πολύχρωμος γραπτός άνθινος διάκοσμος με κεντρικό φύλλο σαζ, τριαντάφυλλα και τουλίπες. Στο χείλος ταινία με εναλλασσόμενα μοτίβα από «βράχια» και «κύματα που σπάνε». Ζωγραφική σε λευκό φόντο με μπλε του κοβαλτίου, πράσινο, ανάγλυφο κόκκινο και μαύρα περιγράμματα. Στην πίσω πλευρά φυτικά μοτίβα. Μικρές επιδιορθώσεις σε τμήματα του χείλους που δεν επηρεάζουν το θέμα. Συντήρηση-ενίσχυση του κόκκινου χρώματος κατά τόπους.
Ιδιαίτερη φόρμα χωρίς χείλος και πολύχρωμος άνθινος διάκοσμος με φύλλo σαζ, τριαντάφυλλα και τουλίπες.
Ζωγραφική σε μπλε του κοβαλτίου, πράσινο (viridian green), ανάγλυφο κόκκινο (raised red) και μαύρα περιγράμματα. Στην πίσω πλευρά φυτικά μοτίβα.
Πολύχρωμος άνθινος διάκοσμος με κεντρικό φύλλο σαζ, τριαντάφυλλα, τουλίπες και γαρύφαλλα. Ζωγραφική σε μπλε του κοβαλτίου, πράσινο, ανάγλυφο κόκκινο (raised red) και μαύρα περιγράμματα. Περιμετρικά στο χείλος εναλλασσόμενα μοτίβα από «κύματα που σπάνε». Στην πίσω πλευρά φυτικά μοτίβα. Συντηρημένο.
Ωοειδές σώμα με δακτυλιόσχημη βάση, κυλινδρικό λαιμό και μία λαβή. Πολύχρωμος άνθινος διάκοσμος με τουλίπες και μπλε βιολέτες σε λευκό κάμπο. Ζωγραφική σε μπλε του κοβαλτίου, πράσινο (viridian green), ανάγλυφο κόκκινο (raised red) και μαύρα περιγράμματα. Μικρή επισκευή στην υάλωση της λαβής χωρίς απώλειες.
Λευκός πηλός με επίχρισμα και πυκνός άνθινος διάκοσμος με hatayi ως κεντρικά μοτίβα κάτω από διαφανή λαμπερή εφυάλωση. Συγκολλήσεις χωρίς απώλειες. Μαζί μεταλλική βάση στήριξης.
Τα αυγά (κρεμαστά στολίδια) της Κιουτάχειας ήταν διακοσμητικά στοιχεία των καντηλών σε τεμένη, ναούς και μοναστήρια. Συνήθως αποτελούσαν αφιερώματα πιστών.
Στο σώμα γραπτός διάκοσμος με μοτίβα hatayi, τουλίπες και γαρύφαλλα κάτω από λαμπερή εφυάλωση. Επιδιόρθωση στο χείλος.
Στο σώμα γραπτός φολιδωτός διάκοσμος με ρομβοειδή μετάλλια που περιέχουν γαρύφαλλα. Στο λαιμό άνθινες περιμετρικές ταινίες και κυκλικές ροζέτες. Μικροφθορές παλαιότητας στο στόμιο.
Στο σώμα γραπτός πυκνός άνθινος διάκοσμος με μοτίβα hatayi, τουλίπες, υάκινθους, γαρύφαλλα και παιώνιες. Εξαιρετική απόδοση των χρωμάτων με ανάγλυφο κόκκινο, πράσινο, μπλε του κοβαλτίου και τιρκουάζ, με μαύρα περιγράμματα κάτω από λαμπερή εφυάλωση.
Παρόμοιο πιάτο από το Εθνογραφικό Μουσείο Άγκυρας είχε εκτεθεί to 1986 στο Κρατικό Μουσείο της Ολλανδίας (Rijksmuseum) στο Amsterdam, στο πλαίσιο της έκθεσης “Treasures from Turkey” (βλ. κατάλογο της έκθεσης, σελ. 208, αρ. 311).
Λευκός πηλός με επίχρισμα και πυκνός άνθινος διάκοσμος κάτω από διαφανή λαμπερή εφυάλωση.
ύψος φλιτζανιού: 6 εκ., διάμετρος πιάτου: 12,5 εκ.
Κατασκευάστηκε το 1922 στην Κιουτάχεια της Μικράς Ασίας κατά την περίοδο της Ελληνικής Κατοχής (Ιούλιος 1921- Αύγουστος 1922).
Στο σώμα γραπτός διάκοσμος με μοτίβα ιζνίκ κάτω από λαμπερή εφυάλωση. Στη βάση κυανή στρογγυλή σφραγίδα «ΚΙΟΥΤΑΧΕΙΑ» ΑΘΗΝΑΙ Νo 68 – MADE IN GREECE.
Το οκταγωνικό πάνελ αποτελείται από τέσσερεις κεραμικές πλάκες με κεντρικό θέμα ερωτιδέα μέσα σε μετάλλιο που περιβάλλεται από άνθινες ροζέτες. Στη μία κεραμική πλάκα δύο ρωγμές χωρίς απώλειες.
διαστάσεις επιφάνειας τραπεζιού: 49 x 50 εκ.,
διαστάσεις πάνελ πλακιδίων: 37,5 x 38 εκ.
Πιθανή προέλευση από το εργαστήριο της φαληρικής Κιουτάχειας.
Κόκκινος πηλός με υπόλευκο επίχρισμα. Γραπτός διάκοσμος με γεωμετρικά και φυλλόσχημα μοτίβα που αποδίδεται με μπλε του κοβαλτίου κάτω από διαφανή υάλωση. Δικτυωτά μοτίβα στο χείλος.
Γραπτός πιτσιλωτός διάκοσμος κάτω από άχρωμη εφυάλωση. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου, το φέσι, το σελάχι με τα όπλα, τα χέρια, οι επιγονατίδες και τα τσαρούχια ζωγραφισμένα με άψητα χρώματα σε άριστη κατάσταση.
Τα γλυκοδοχεία αυτά, λόγω της φορεσιάς, ήταν ιδιαίτερα αγαπητά στην Ελλάδα και στους ελληνικής καταγωγής υπηκόους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Κόκκινος πηλός με υπόλευκο επίχρισμα. Στο σώμα εξαιρετικά διατηρημένος γραπτός φυλλόμορφος διάκοσμος με άψητο χρυσό χρώμα πάνω από την εφυάλωση που συνδυάζεται με επίθετα διακοσμητικά φύλλα, γιρλάντες και ροζέτες.
Χαρακτηριστικός τύπος τσανακαλιώτικου κανατιού με φαλλόμορφη προχοή. Διάκοσμος με πράσινα ρέοντα χρώματα και πιτσιλιές πάνω σε λευκό κάμπο. Στο σώμα τριχοειδής ρωγμή περίπου 14 εκ.
Κόκκινος πηλός με υπόλευκο επίχρισμα και άχρωμη εφυάλωση. Στο βολβοειδές σώμα γραπτός διάκοσμος με τουλίπες, που αναπτύσσονται σε τρία υπόλευκα μετάλλια. Ο λαιμός πλαισιώνεται από κατα κόρυφες λαβές και είναι διακοσμημένος με καφασωτό πλέγμα και φυλλωτά.
διάμετρος βάσης: 12,5 εκ.
Χαρακτηριστικός τύπος κανατιού (крондир) με θηλιά από τα εργαστήρια του Γκάμπροβο στη κεντρική Βουλγαρία. Στο σώμα εγχάρακτος διάκοσμος. Περιμετρικά στη βάση του λαιμού εγχάρακτο κείμενο στη βουλγαρική γλώσσα με ανάμικτους ελληνικούς χαρακτήρες. Στη μία πλευρά η φράση «година (έτος) 1884 ΙΟΥΛΙΣ (Ιούλιος)». Στο κάτω μέρος μικρές απολεπίσεις λόγω παλαιότητας.
Σπάνιο δείγμα της επιβίωσης της ελληνικής γλώσσας στα οθωμανικά Βαλκάνια μετά την ίδρυση της Εξαρχίας το 1870 και την αναγνώριση του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας το 1878. Στο Γκάμπροβο το 1835 λειτούργησε το πρώτο βουλγαρικό κοσμικό σχολείο, στο οποίο ο Έλληνας μητροπολίτης Τυρνόβου Ιλαρίωνας συμβούλευσε τους ιδρυτές του Βασίλ Απρίλοβ και Νικόλα Παλαούζοβ να εισαγάγουν την ελληνική γλώσσα με το σκεπτικό της έλλειψης διδακτικών εγχειριδίων στη βουλγαρική.
Χαρακτηριστικά σαμιώτικα αγγεία με καπάκι για την αποθήκευση οσπρίων, γλυκισμάτων και άλλων τροφών. Τα δύο φέρουν επίθετο διάκοσμο με πουλιά και ροζέτες (δεκαετία 1930). Το τρίτο χρονολογείται στη δεκαετία του 1960, φέρει περιμετρικές ταινίες με γραπτό φυτικό διάκοσμο και έχει αρκετές απολεπίσεις στο σώμα.
ύψος: 22, 28 και 24 εκ.
Χαρακτηριστική ανθρωπόμορφη λάμπα (lucerna) από τα εργαστήρια του Caltagirone, μεγάλο κεραμικό κέντρο στην κεντρική Σικελία.
Στο σώμα απεικονίζονται μασσερίες (masserie), οχυρωμένες αγροικίες στη Νότια Ιταλία (ιδίως στην Απουλία), που ανήκαν σε φέουδα ή μεγάλες ιδιοκτησίες και προορίζονταν για να προστατεύουν τους εργάτες γης και τις σοδειές του ιδιοκτήτη από τις εξεγέρσεις των χωρικών και τους ληστές. Το ένα κανάτι φέρει επισκευή στο πλαϊνό του τριφυλλόσχημου στομίου χωρίς να επηρεάζεται το θέμα.
ύψος: 33 και 31 εκ.
Τα κεραμικά της Απουλίας ήταν ιδιαίτερα αγαπητά στην Ελλάδα, όπου εισάγονταν σε μεγάλους αριθμούς κατά τον 19ο και αρχές του 20ού αιώνα, όμως τα κανάτια με παραστάσεις ήταν σπάνια.
Πήλινο πιθάρι κατασκευασμένο στην περίοδο της μεγάλης ακμής της Χίου, που διακόπηκε από τη σφαγή του 1822. Εμπίεστος διάκοσμος με χρήση οδοντωτής γλυφίδας και σφραγίδων. Περιμετρικά, κάτω από το χείλος, αναπτύσσεται διακοσμητική ζώνη με τριγωνικά σχήματα και ρόδακες. Ακτινωτό σχήμα με ενδιάμεσους ρόδακες περικλείεται σε πολυγωνικό «μενταγιόν». Στο σώμα εγχάρακτη επι γραφή «1784 Ιουνιο 13».
διάμετρος στομίου: 40 εκ.
Εμπίεστοι ρόδακες περιμετρικά στο πάνω τμήμα του σώματος. Στο καπάκι εγχάρακτος ακτινωτός διάκοσμος με οδοντωτή γλυφίδα και γραμμικά σχέδια στα ενδιάμεσα.
διάμετρος στομίου: 25 εκ.,
διάμετρος καπακιού: 24 εκ.
Εγχάρακτος διάκοσμος με σχηματοποιημένη πεντάλφα, που λειτουργεί ως αποτροπαϊκό, φυλακτικό και μαγικό σύμβολο. Στα διάχωρα συμπληρωματικός διάκοσμος από ακανόνιστα γραμμικά σχέδια.
Σχεδόν όλα τα χιώτικα καπάκια αυτής της περιόδου είχαν μια οπή στο κέντρο. Στα κρασοπίθαρα χρησίμευε για την άντληση του κρασιού με καλάμι προσαρμοσμένο σε σιφούνι, ώστε να μην αναδεύεται το περιεχόμενο για να μην ξινίζει το κρασί.
Στο ένα εγχάρακτος σταυροειδής διάκοσμος με οδοντωτή γλυφίδα και στο άλλο ασύμμετρος γραμμωτός διάκοσμος με έντυπους ρόδακες στα διάχωρα.
διάμετρος: 31 και 28 εκ.
Στο ένα πλατιές γλυφές από τα δάχτυλα του αγγειοπλάστη σε ακανόνιστα σχήματα.
Στο δεύτερο εγχάρακτος ακτινωτός διάκοσμος με οδοντωτή γλυφίδα και έντυποι ρόδακες.
διάμετρος: 29 και 34 εκ.
Κόκκινος πηλός με υπόλευκο επίχρισμα και διάκοσμο από τρεξίματα υάλωσης κατά τόπους.
ύψος: 29 και 30,5 εκ.
Οι νεμπότες ήταν χαρακτηριστικά ευρύστομα αγγεία της Χίου με δύο ή τέσσερεις λαβές για την καθημερινή κατανάλωση νερού.
Στη βάση φέρουν έντυπη σφραγίδα «Α. ΓΡΕΖΟΣ ΣΥΡΑ» που ήταν η φίρμα του Έλληνα παραγγελιοδότη.
διάμετρος: 24 εκ. έκαστο
Στη βάση φέρουν έντυπη σφραγίδα «Α. ΓΡΕΖΟΣ ΣΥΡΑ».
διάμετρος: 24,5 εκ. έκαστο
Απεικονίζει τους Κύπριους εθελοντές Γ. Ζήκο, Α. Μίτσα και Π. Βλαχιά που πολέμησαν στην επαρχία Μαλεβιζίου Κρήτης. Στη βάση ρομβοειδής σφραγίδα F. PRIMAVES I & SONS CARDIFF.
Φαγεντιανό πιάτο που φέρει τη σφραγίδα του γαλλικού εργοστασίου Hte. Boulenger & Cie στην πόλη Choisy-le-Roi. Η συγκεκριμένη σφραγίδα χρησιμοποιήθηκε από το 1878 μέχρι το 1900 περίπου.
Το πλοίο ναυπηγήθηκε το 1864 στην Αγγλία και αγοράστηκε το 1873. Το 1895 μετατράπηκε σε βασιλική θαλαμηγό με το όνομα «Αμφιτρίτη» και έως το 1914 ήταν η θαλαμηγός της ελληνικής βασιλικής οικογένειας. Τον Μάρτιο του 1913 μετέφερε στον Πειραιά τη σορό του δολοφονηθέντος στη Θεσσαλονίκη Γεωργίου Α’. Από το 1917 χρησιμοποιήθηκε ως βασιλική θαλαμηγός, αλλά και ως εκπαιδευτικό ναυτικών δοκίμων και υπαξιωματικών και ως βοηθητικό πλωτό νοσοκομείο. Καταστράφηκε τον Απρίλιο του 1941 σε αεροπορική επιδρομή.
Στην πίσω πλευρά φέρει τη σφραγίδα του γνωστού μιλανέζικου εργοστασίου “SC Richards”.
Μικρή απώλεια στο χείλος.
Κεραμικό πιάτο με εγχάρακτο διάκοσμο που απεικονίζει αρπακτικό πτηνό να προσφέρει τροφή στα μικρά του. Στη δακτυλιόσχημη βάση υπογραφή "Μηνας".
Υπογεγραμμένο στη βάση: Π. Βαλσαμάκης, ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ ΑΘΗΝΑΙ 1931.
Μεγάλο κεραμικό πιάτο με αφηρημένη απεικόνιση ψαριού. Υπογεγραμμένο στη βάση:“PanosValsamakis”.
Φέρει σφραγίδα κατασκευής του εργαστηρίου του Ιωάννη Δελαβίνια, ενός από τους καλύτερους αγγειοπλάστες του Αμαρουσίου, που μέχρι το 1964 έπαιρνε πάντα το πρώτο βραβείο στις εκθέσεις κεραμικής.
Από τη σειρά κεραμικών γλυπτών που φιλοτέχνησε ο καλλιτέχνης στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Υπογεγραμμένο στη βάση: ΠΒ. Στο ένα κέρατο συγκολλήσεις χωρίς απώλειες.
μήκος: 28 εκ.
Ο Πάνος Βαλσαμάκης (1900-1986) υπήρξε από τους θεμελιωτές της έντεχνης κεραμικής στην Ελλάδα. Γεννήθηκε στο Αϊβαλί. Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Μασσαλίας και κεραμική στη Σχολή του Saint-Jean du Desert από το 1923 ως το 1930. Από το 1930 έως το 1942 διεύθυνε το καλλιτεχνικό εργαστήριο της «Κεραμεικός Α.Ε.». Το 1942 ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής στην Ανώνυμη Κεραμευτική Εταιρεία Λαυρίου (ΑΚΕΛ) μέχρι το 1957, οπότε συνέχισε να εργάζεται σε δικό του εργαστήριο στο Μαρούσι έως το τέλος της ζωής του.
Κεραμικό γλυπτό, φιλοτεχνημένο στο καλλιτεχνικό εργαστήριο του εργοστασίου ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ στο Φάληρο Αττικής την πρώτη χρονιά που ο Βαλσαμάκης ανέλαβε τη διεύθυνσή του. Στη βάση υπογραφή Π. Βαλσαμάκης, ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ ΑΘΗΝΑΙ 1930.
μήκος: 30 εκ.
Απεικονίζει ζευγάρι χωρικών σε ορεινό τοπίο. Χαρακτηριστικό έργο της τεχνοτροπίας του καλλιτέχνη κατά τη δεκαετία του 1930 στο εργοστάσιο του Κεραμεικού. Υπογεγραμμένο πίσω «Π.Βαλσαμάκης, ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ 1936».
Απεικονίζει φτερωτό άλογο που ιππεύει γυμνή νέα με άρπα. Υπογεγραμμένο στην πίσω όψη: «Σ.ΣΙΜΩΝΑΚΗΣ, 1934 – ΚΕΡΑΜΕΙΚΟCΑΘΗΝΑΙ».
Το έργο είναι εμπνευσμένο από τον πίνακα ‘The Winged Horse’ του Ιρλανδού συγγραφέα, ποιητή και ζωγράφου George William russell (1867-1935). Ο Συμεών Σιμωνάκης (αρμενικής καταγωγής) ήρθε στην Ελλάδα το 1922 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Δεξιοτέχνης ζωγράφος και αξιοθαύμαστος μινιατουρίστας, υπήρξε από τους βασικούς καλλιτέχνες της ομάδας του Κεραμεικού.
Χαρακτηριστικό ζωόμορφο της κεραμίστριας με ρέοντα χρώματα, φτιαγμένο με κόκκινο πηλό από το Μαρούσι.
μήκος: 10 εκ.
Κόκκινος πηλός με λαμπερή εφυάλωση.
ύψος αλόγου: 17 εκ., μήκος αλόγου: 18 εκ., πουλάρι: 7 x 8,5 εκ.
Η κίνηση του αλόγου χαρακτηρίζεται από την τεράστια ελευθερία με την οποία η Ήρα χειριζόταν την πρώτη ύλη.
Πηλός κόκκινος με λαμπερή εφυάλωση πάνω σε μπλε και τιρκουάζ αποχρώσεις.
διάμετρος στομίου: 15 εκ.
Πηλός κόκκινος με λαμπερή εφυάλωση. Γραπτός διάκοσμος από ρέοντα χρώματα. Στο κάτω τμήμα μικρές απώλειες της υάλωσης.
Απεικονίζει το ανάκτορο του Ντολμάμπαχτσε (Dolmabahçe saray) στην Κωνσταντινούπολη.
διαστάσεις χωρίς τις λαβές: 46,5 x 58,5 εκ.
Απεικονίζει τοπίο της Κωνσταντινούπολης τον Κεράτιο Κόλπο με τις γέφυρες του Γαλατά και του Unkapani.
διαστάσεις χωρίς τις λαβές: 43 x 53 εκ.
διαστάσεις χωρίς τις λαβές: 42 x 52 εκ.
Το σώμα αποτελείται από τρία επάλληλα κυλινδρικά δοχεία (τάσια) που συγκρατούνται από πλάγια συνδετικά ελάσματα, καθώς και καπάκι με χερούλι. Στο κάτω τάσι και στο καπάκι φέρει εγχάρακτη επιγραφή «ΧΑΤΖΙΠΑΝΑΓΙΟΤΙ ΑΞΙΜΟΛΗΤΙ 1759».
Πρόκειται για μεταλλικό σκεύος της οθωμανικής περιόδου με κάλυμμα. Το σώμα αποτελείται από τέσσερα επάλληλα κυλινδρικά δοχεία (τάσια), τα οποία συγκρατούνται από πλάγια συνδετικά ελάσματα και λεκανοειδές καπάκι με χερούλι. Τα τάσια είναι αριθμημένα από το 1 έως το 4 με ισάριθμες εγχάρακτες τουλίπες ώστε να τοποθετούνται πάντο τε με τη σωστή σειρά το ένα πάνω στο άλλο. Στο καπάκι φέρει επιγραφή στα αρμενικά «Χατζηγουγκας 1235» (= Χατζηλουκάς 1820, το αντίστοιχο όνομα του Γούγκας στα ελληνικά είναι Λουκάς).
Περιμετρικά αναπτύσσονται κένταυροι. Στη βάση «ΟΞΥΑΛ Hand-Made in greece» και υπογραφή «Δ.Παρ.»
Η ΟΞΥΑΛ ήταν το τμήμα υαλουργίας της Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων.
Το ένα φέρει χρονολογία ΕΤΟΣ 1912 με σημαίες και βασιλικό στέμμα. Το δεύτερο με πουλί ως κεντρικό θέμα και τις λέξεις «ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ και το τρίτο είναι διακοσμημένο με άνθη και έχει επιγραφή «ΕΥΗ. Μ. 1931».
ύψος: 30, 27 και 26 εκ.
Απεικονίζεται δρομέας σε αγώνα ταχύτητας με λαγό.