Πληροφορίες

Στην εξωτερική πλευρά περίτεχνος σφυρήλατος διάκοσμος με άνθινα μοτίβα και σχηματοποιημένα κέρατα της Αμάλθειας. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1797, προστέθηκε και η ασημένια βάση (πατούρα) του αγγείου με εγχάρακτη τη χρονολογία τοποθέτησής της. Στη βάση επιγραφή «ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΙC ΓΙ ΙΑCΗ 1782». Η συλλαβή Γ Ι είναι τα δύο πρώτα γράμματα του ονόματος ΓΙΩΡΓΟΣ, ενώ η λέξη ΙΑCΗ αναφέρεται προφανώς στο Ιάσιο (Iași), πόλη της Ρουμανίας.

Ο Γεώργιος (Γούσιος) Χατζηπέτρος (1709 – 1813) ήταν βλάχικης καταγωγής, βαθύπλουτος προεστός από το Νεραϊδοχώρι (Βετερνίκο) Ασπροποτάμου Τρικάλων. Υπήρξε έμπορος και μεγαλογαιοκτήμονας, ιδιοκτήτης πολλών τσιφλικιών, τριών νερόμυλων, 8000 αιγοπροβάτων και 1000 αλογομούλαρων. Ήταν πατέρας του αγωνιστή του 1821 Χριστόδουλου Χατζηπέτρου. Πριν πέσει στη δυσμένεια του Αλή-Πασά γύρω στα 1799/1800, είχε εκτεταμένες εμπορικές δραστηριότητες με διάφορες πόλεις των Βαλκανίων και της Ευρώπης. Το Ιάσιο, πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Μολδαβίας από το 1564 ως το 1859, υπήρξε ένα από τα σπουδαιότερα πνευματικά, πολιτιστικά και κοινωνικά κέντρα του Ελληνισμού, αλλά και εστία καλλιέργειας της απελευθερωτικής ιδέας των υπόδουλων Ελλήνων και Ρουμάνων κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας. Στην οικονομική και πνευματική ανάπτυξη της πόλης συμβάλλουν η ακμάζουσα εμπορική παροικία των Ελλήνων, οι ελληνικής καταγωγής ηγεμόνες της Μολδαβίας, οι δάσκαλοι, οι κληρικοί, οι γιατροί, οι φιλόσοφοι και οι συγγραφείς. Στο Ιάσιο, στις 22 Φεβρουαρίου του 1821, υψώθηκε το πρώτο λάβαρο της Ελληνικής Επανάστασης από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη.