λιθογραφία χαραγμένη από τον Gibert σε σύνθεση του J. Biaya, σφραγίδα κάτω δεξιά (υπογραφή του Biaya).
η παράσταση λιθογραφημένη και επιχρωματισμένη με το χέρι
Το κεντρικό τμήμα βασίστηκε σε πίνακα του νεοκλασικιστή ζωγράφου François Gérard με τίτλο «Corinne au Cap Misène» (1819-1821). Τα κύρια πρόσωπα είναι η Corinne, ο λόρδος Oswald και νεαρός Ανατολίτης.
Η σύνθεση περιλαμβάνεται στη σειρά των 12 χαλκογραφιών με ενδυμασίες που εξέδωσε το 1648 στο Παρίσι ο ζωγράφος Georges de La Chapelle (Recuel de divers portraits des principales dames de la Porte du Grand Turc, tirée au naturel sur les lieux). Ο La Chapelle καταγόταν από την πόλη Caen της Γαλλίας και έζησε πολλά χρόνια στην Ανατολή, όπου είχε την ευκαιρία να μελετήσει εκ του πλησίον τις τοπικές ενδυμασίες. Από την αφιερωτική επιστολή του προς την κόμισσα Fiesque, μαθαίνουμε ότι της προσέφερε επίσης τους ζωγραφικούς πίνακες που αποτέλεσαν τα πρότυπα για τη χάραξη των χαλκογραφιών. Ό,τι γνωρίζουμε για το ζωγράφο προέρχεται από την έκδοσή του αυτή, ενώ δεν φαίνεται να έχει σωθεί κάποιο πρωτότυπο έργο του.
το πρώτο με σημείωση στην πίσω όψη: Copied by W[alter] H[enry] Bracebridge / [after] a drawing by Mr Cha[rle]s Bracebridge
υδατογραφίες σε χαρτί, η καθεμία: 30 x 49,5 cm.
(2)
Βασισμένο σε έργο του L. J. T. Rossignon (1781-μετά το 1850), το οποίο πιθανώς εκτέθηκε στο Salon του 1827 (με τίτλο «Siège de Missolonghi»). Στη σύνθεση έχει προστεθεί ο πύργος με το ρολόι δεξιά. Για την αντίστοιχη λιθογραφία βλ. La Grèce en révolte. Delacroix et les peintres français, 1815-1848, [κατ. έκθεσης], Παρίσι 1996, σ. 286, αρ. 78, και Ν. Καστρίτη, Η Ελλάδα του ’21 με τα μάτια των φιλελλήνων, Αθήνα 2006, σ. 73, αρ. 53.
μηχανισμός με σφραγίδες: Gillion / Etablissement de Raris 1834 και Pons
μηχανισμός με σφραγίδα: M. B.
(έχει αντικατασταθεί η λάμα του σπαθιού με θήκη)
Ασημένιο, με παραστάσεις στην εξωτερική του επιφάνεια δουλεμένες με σαβάτι σε επίχρυσο στικτό βάθος, η εσωτερική επιφάνεια επιχρυσωμένη. (μικρές φθορές σε τρία σημεία στην περιοχή της βάσης)
Εξαιρετικό δείγμα της νεοελληνικής αργυροχοΐας, με την υπογραφή ενός από τους γνωστότερους τεχνίτες της. Το τάσι του Δ. Σπηλιωτόπουλου μπορεί να συγκριθεί με το τάσι του στρατηγού Μακρυγιάννη που βγήκε πιθανώς από το ίδιο εργαστήριο και τοποθετείται χρονικά στο διάστημα 1843-1845 (σήμερα στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο). Στην εξωτερική του επιφάνεια αναπτύσσονται τέσσερις ορθογώνιες αλληγορικές παραστάσεις: α) του Καποδίστρια με τόν Αλέξ. Υψηλάντη, β) της Ελλάδας υποβασταζόμενης από τον Κοραή και το Ρήγα, γ) του Όθωνα με την Αμαλία, και δ) της Ελλάδας εν μέσω Αθηνάς και διπρόσωπης μορφής. Στην τελευταία παράσταση η Ελλάδα εμφανίζεται να κρατά ζυγαριά και ασπίδα με σταυρό. Αριστερά διακρίνεται η Αθηνά να προσφέρει διαβήτη και γνώμονα, ενώ δεξιά διπρόσωπη γυναικεία μορφή προτείνει σκήπτρο από τη μια όψη της και μετατρέπεται σε ζώο με αναμμένη δάδα από την άλλη. Τη σύνθεση υπομνηματίζουν εκτενείς επιγραφές σε δυο στήλες: Η ΕΛΛΑΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΑΣΑ / ΗΔΗ ΤΟ ΣΚΗΠΤΡΟΝ ΤΗΣ / ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΤΟ ΟΠΟΙ- / ΟΝ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΕΠΙ / ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ / ΩΧΥΡΩΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΣ- / ΠΙΔΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚ. Κ. Τ. Λ. και ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ (ΛΕΓΕΙ [Η ΕΛΛΑΣ]) ΤΕ- / ΚΝΑ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΠΡΟΣ- / ΩΠΟΝ ΗΤΙΣ ΠΑΡΑΚΟΛ- / ΟΥΘΕΙ ΤΑ ΙΧΝΗ ΜΟΥ ΜΕ ΔΟ- / ΛΙΕΥΕΤΑΙ ΚΑΘΕΚΑΣΤΗΝ / ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΛΛ[ΗΝΕΣ Κ. Τ. Λ.]. Μπορούμε έτσι να αναγνωρίσουμε στην παράσταση την Ελλάδα που μετά την 3η Σεπτεμβρίου 1843 απέκτησε δικαιοσύνη, αλλά δεν έπαυσε να απειλείται από τη διχόνοια, η οποία πλησιάζει με δέλεαρ την εξουσία για να γίνει στη συνέχεια θηρίο που σκορπίζει την καταστροφή. Στις τριγωνικές επιφάνειες μεταξύ των τεσσάρων ορθογωνίων παραστάσεων απεικονίζονται: α) φοίνικας αναγεννώμενος από τις στάχτες του, β) δυο αντικριστά πουλιά που ραμφίζουν τσαμπί, γ) ελάφι και δ) λιοντάρι, πάνω από το οποίο το όνομα του κατόχου: Δ. Σπηλιοτόπουλος. Στη βάση ρόδακας εγγεγραμμένος σε κυκλική ταινία με την επιγραφή: ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Κ. ΔΑΒΑΡΟΥΚΑΣ ΕΚ ΚΑΛΑΡΙΤΩΝ. ΜΕΣΟΛΛΟΓΓ. 1845. Ο καταγόμενος από τη Σμύρνη υποστράτηγος Δημήτριος Σπηλιωτόπουλος (1805-1881) διετέλεσε διοικητής συντάγματος πεζικού και φρούραρχος Αθηνών.
ασημένιες, η παράσταση της Αθηνάς και οι πλευρικές διακοσμήσεις δουλεμένες με σαβάτι σε επίχρυσο στικτό βάθος, η καθεμία: 16 x 13 cm.
(2)
ασημένια, η παράσταση της Αθηνάς και οι πλευρικές διακοσμήσεις δουλεμένες με σαβάτι σε στικτό βάθος.
Στις πλευρικές διακοσμήσεις διακρίνεται μορφή με φουστανέλα που κρατά σπαθί. Στην επίστεψη τρεις γυναικείες μορφές και αποτρεπτικό κεφάλι.
δερμάτινη, διακοσμημένη με διασταυρούμενες εμπίεστες γραμμές, ο φοίνικας και τα ανθέμια κεντημένα με αργυρόνημα. (φθορές στο αργυρόνημα)
Σπάνια παλάσκα της καποδιστριακής περιόδου.
(ίχνη επιχρύσωσης)
papier mâché, η παράσταση λιθογραφημένη και επιχρωματισμένη με το χέρι.
Στο εσωτερικό του καλύμματος έχει κολληθεί ετικέτα με τη σημείωση: «This snuff box belonged to the Prince Regent. It was given to me by Mrs Fitz Gerald April 3 1921, H. D. Acland».
εργόχειρο με τα στοιχεία της σύνθεσης κεντημένα με μεταξωτές και μεταλλικές κλωστές και επιραμμένα σε μεταξωτό ύφασμα.
εργόχειρο με το θυρεό κεντημένο με μεταξωτές και μεταλλικές κλωστές και επιραμμένο σε μεταξωτό ύφασμα. (φθορές στο ύφασμα)
σφραγίδα: Δ. Χ. Αργυρόπουλος / Σίρα
και ρομβοειδής σφραγίδα (με τα στοιχεία κατοχύρωσης του σχεδίου)
σφραγίδα: F. Primavesi & Sons / Cardiff
και ρομβοειδής σφραγίδα.
σφραγίδα: Ν. Ι. Πούλου Σ(υντροφί)α / Σμύρνη
και ρομβοειδής σφραγίδα.
σφραγίδα: Made for / Γρέζος / Σύρα
και ρομβοειδής σφραγίδα.
σφραγίδα: CREIL / ET / MONTEREAU / [LA]BRADOR / EMAIL SANS PLOMB / DEPOSE.
επάργυρο, με ανάγλυφη σύνθεση στο εξωτερικό κάλυμμα που συνδυάζει τα πορτραίτα με σταυρό και την επιγραφή: ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ / 1912-1913
επάργυρο, με ανάγλυφα πορτρέτα των βασιλέων Ελλάδας, Βουλγαρίας, Σερβίας και Μαυροβουνίου στο εσωτερικό κάλυμμα, πολεμική σκηνή στο εξωτερικό και το θωρηκτού «Αβέρωφ» με άλλα πλοία στο καντράν, η αφιέρωση στη στεφάνη, τα πορτραίτα των βασιλέων με την επιγραφή: L’ UNION FAIT LA FORCE, μηχανισμός με σφραγίδα: CHRONOMETRE / PRIMA / 15 Rubis
η παράσταση εγχάρακτη με τις επιγραφές:
ΕΝΘΥΜΙΟΝ / ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ / ΠΟΛΕΜΟΥ / 1914-1919 και Γ. ΚΑΘΑΡΙΟΣ / ΔΕΚΑΝΕΥΣ,
ο μπρούντζινος κάλυκας με τις σφραγίδες:
PATRONENFABRIK / KARLSRUHE και SEPT. 1915