Ξενοδοχείο Athens Plaza
Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου 2024, 5:30 μ.μ. (Λαχνοί 1-262)
Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 2024, 5:30 μ.μ. (Λαχνοί 263-552)
Η εξέταση των λαχνών θα πραγματοποιείται από τη Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου έως και την Τρίτη 20 Φεβρουαρίου (Δευτέρα έως Παρασκευή 10:00 π.μ. – 5:00 μ.μ. και Σάββατο 10:00 π.μ. – 3:00 μ.μ.) στα γραφεία της VERGOS Auctions, κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού στο +30 210 3614897.
Γραμμένο σε τμήμα φύλλου με μικρά τετράγωνα (καρέ), 251 x 137 mm., [2] σ. Τόπος, χρονολογία και υπογραφή στη σ. [2]: «Παρίσι, 15 τοῦ Μάη 1922 / Γιῶργος». $ Δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1986 στον 25ο τόμο των Τετραδίων «Εὐθύνης» του Κώστα Ε. Τσιρόπουλου: Περιγραφή τοῦ Γιώργου Σεφέρη. Δεκαπέντε χρόνια ἀπό τόν θάνατό του, σ. 196-7 («Ἀπό τό Ἀρχεῖο Ἰωάννας καί Κωνσταντίνου Τσάτσου, Α´ Ποιήματα πού θεωροῦνται ἄγνωστα»). Πρβ. Δασκαλόπουλος Β41 και Δ1122. $ Η Νορβηγίδα Kirsten Andresen, την οποία ο Σεφέρης γνώρισε τον Σεπτέμβριο του 1920, και στην οποία είναι αφιερωμένο το «Στάλσιμο» στη σ. [2] του παρόντος αυτογράφου, υπήρξε ένας σημαντικός αλλά βραχύβιος νεανικός έρωτας του ποιητή κατά την περίοδο των σπουδών του στη γαλλική πρωτεύουσα και μάλιστα πηγή έμπνευσης για αρκετά ποιήματα στη γαλλική γλώσσα. $ Το παρόν αυτόγραφο ήταν δώρο της Ιωάννας Τσάτσου, αδελφής του ποιητή, στον συγγραφέα και εκδότη Κώστα Ε. Τσιρόπουλο. $ ΣΠΑΝΙΟ ΝΕΑΝΙΚΟ ΑΥΤΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΣΕΦΕΡΗ.
Γραμμένο με μολύβι σε 2 λυτά φύλλα, 470 x 300 mm., (7-10) σ. (λίγο λερωμένα). [μαζί, του ιδίου:] Αὐτόγραφο «πρόχειρο» τοῦ ποιήματός του «Πάσχα τῶν Ἑλλήνων, V. Ἡ Φυγή». $ Γραμμένο με μολύβι σε 2 τεύχη 10 φύλλων πιασμένα με κλωστή στην αριστερή τους πλευρά, 312 x 225 mm., [40] σ. (λίγο λερωμένα το πρώτο και το τελευταίο φύλλο, λευκή η πίσω όψη του τελευταίου φύλλου). Τίτλος στην αρχή του κειμένου («Φυγή. Γέννεση», σ. [4]), τα αρχικά «Φ. Γ.» στη σ. [1], αυτόγραφες διορθώσεις (σε ορισμένες περιπτώσεις με μπλε χρωματιστό μολύβι) και διακριτές διαγραφές σε όλα τα φύλλα, με μορφή εξωφύλλων η πρώτη και η τελευταία σελίδα. $ Πολύ ενδιαφέρον «πρόχειρο», με ποικίλες εκδοχές πολλών στίχων πριν αυτοί πάρουν την οριστική τους μορφή. (3) $ Πρβ. Άγγελος Σικελιανός, Λυρικός Βίος, Δ´, Μήτηρ Θεοῦ, Πάσχα τῶν Ἑλλήνων, Δελφικός λόγος [Ἡ ἀφιέρωση], φιλολογική ἐπιμέλεια Γ. Π. Σαββίδης, Ίκαρος, 1967.
Γραμμένο με μολύβι σε 22 λυτά φύλλα, αριθμημένα 1-22, 365 x 243 mm. (ίχνη από οξείδωση συνδετήρων στα 2 πρώτα φύλλα, οι πίσω όψεις λευκές). Τίτλος στην αρχή του κειμένου («Parole Delphique. – Ι “Verbe Spermatique”. (Un appel aux initiés de tous les pays)). [μαζί:] Δακτυλογραφημένη μεταγραφή τοῦ αὐτογράφου. $ 13 λυτά φύλλα, αριθμημένα 2-13, 285 x 215 mm. (οι πίσω όψεις λευκές). $ Οι τελευταίες 10 γραμμές του δακτυλόγραφου δεν περι λαμβάνονται στο αυτόγραφο κείμενο, ωστόσο και η μεταγραφή παραμένει αποσπασματική. (35) $ Το έργο Δελφικός Λόγος. Ι. Λόγος Σπερματικός [1928] αναφέρεται ως αυτοτελής έκδοση στη Βιβλιογραφία Α. Σικελιανού του Α. Γ. Κατσίμπαλη (Αθήνα 1946, σ. 10, αρ. 32) αλλά σύμφωνα με τον Γ. Π. Σαββίδη (βλ. Ὁ Ἐρανιστής, τ. Η´ , Αθήνα 1970, σ. [342]-344) δεν αποτελεί παρά τη συνέχεια της έκδοσης Δελφικός Λόγος, «Ἀρχά τῶν Ἀρίστων» (Αθήνα, Εστία, 1927, αρ. 9 της προαναφερθείσας βιβλιογραφίας), που για άγνωστους λόγους ο ποιητής προτίμησε να μην την εκδώσει ολοκληρωμένη. Επιπλέον ο Σικελιανός δημοσίευσε το παρόν πεζό κείμενο στο περιοδικό Πρωτοπορία (έτος Β´ , αρ. 1, Ιανουάριος 1930) με διαφορετικό τίτλο «Ἕνα παλιό μου ὀρφικό προανάκρουσμα γιά τούς Δελφούς» και με χρονολογική ένδειξη «Γραμμένο στό 921». $ Για το πλήρες ελληνικό κείμενο βλ. Άγγελος Σικελιανός, Πεζός λόγος, Β´ , Δελφικά (1921-1951), εἰσαγωγικό σημείωμα - φιλολογική ἐπιμέλεια Γ. Π. Σαββίδης, Ίκαρος, 1980, σ. 143-172.
Η πρώτη και η τρίτη γραμμένες στις δύο όψεις μίας και δύο καρτών αντίστοιχα, 148 x 105 και 91 x 145 mm., η δεύτερη στις σ. [1] και [3] ενός διφύλλου, 175 x 142 mm. (οι σ. [2] και [4] λευκές). Μαζί οι φάκελοι. (7) $ «... Ζῶ, ἀγαπημένε Βλιάμο, τοῦτο τόν καιρό βαθιά μου ἀδιάκοπα τό μεγάλο «κοσμικό δρᾶμα» καί οἱ ἀρτηρίες μου χτυπᾶν μέ τόν παλμό του. Ἄ, πότε θά ὡριμάσει τό Αἷμα μέσα τους, ν’ ἀνοίξουνε κρουνός νά μεταλάβουνε, ὡς μοῦ οἰωνίζεσαι, τό «Πάσχα», τό «παγκόσμιο» ὅλοι; Τάχα σίμωσε ὁ καιρός;...». $ Βλ. Ἄγγελου Σικελιανοῦ, Γράμματα, φιλολογική ἐπιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, Αθήνα, Ίκαρος, 2000, τ. Β´ , σ. 103-4, 120 και 124.
Γραμμένο σε 2 λυτά φύλλα, το δεύτερο αριθμημένο («2.»), 345 x 230 mm. (μικρές φθορές, ομοιόμορφα οξειδωμένο το πρώτο φύλλο, λερωμένο το κάτω περιθώριο του, οι πίσω όψεις λευκές). Υπογεγραμμένο και χρονολογημένο: «Ἄγγελος Σικελιανός. / 3.12.940.». $ Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Νεοελληνικά Γράμματα στις 4 Ιανουαρίου 1941 (Περίοδος Β´ , τ. 214).
2 γραμμένες σε καρτ-ποστάλ, 2 σε απλές λευκές κάρτες, οι υπόλοιπες 4 σε 3 μονόφυλλα και 3 δίφυλλα, 18 συνολικά σελίδες, διάφορα μεγέθη. (10) $ Οι επιστολές αυτές καλύπτουν κυρίως την τριετή περίοδο των σπουδών κεραμικής και πηλογλυπτικής της Φρόσως Ευθυμιάδη στη Βιέννη (1930-1933). Είναι γεμάτες από αγάπη και νοσταλγία, εκμυστηρεύσεις και εντυπώσεις, καθώς και πολιτικές και φιλοσοφικές αναζητήσεις. Στην επιστολή της 14 Ιουνίου [1933] η Διδώ Σωτηρίου περιγράφει στη φίλη της τη γνωριμία με τον μετέπειτα σύζυγό της, Πλάτωνα Σωτηρίου και την αδελφή του, Άλκη Ζέη. $ «...Ἴσως γυρίζοντας μιά νύχτα ἀπό καμμιά συγκέντρωση (ὄχι βέβαια χορευτική) νά σὀύγραφα ἕνα γράμμα γεμᾶτο ἥλιο φῶς καί πίστη πρός τήν εὐτυχία. Πολλές φορές ὅταν βρεθῶ ἀνάμεσα σέ παιδιά πού στολίζουνε τή συντροφιά μέ τά πύρινα ἰδανικά τους, ὅταν ἀκούω νέους πού ἄφοβα γιά χατῆρι τῆς πίστης τους φυλακίζονται κι ἐξορίζονται, ὅταν γυρίζω ἀπό μιά τέτοια παρέα, περπατῶ στό δρόμο καί νοιώθω νά πετῶ, ὁ γκρίζος οὐρανός μοῦ φαίνεται ἀλαφρύς σἄν μιάν μάζα ἀνθόφυλλα, θέλω κι ἐγώ νά δράσω, πιστεύω!!!...» (20.12.1931).
Γραμμένο σε 13 λυτά φύλλα αριθμημένα 1-13, 345 x 223 (τα φ. 1-[6]) και 280 x 214 mm. (τα φ. 7-13), (πολυγραφημένες οι πίσω όψεις των πρώτων 6 φύλλων, λευκές αυτές των υπολοίπων 7, μικρές φθορές κυρίως στα πρώτα 6 φύλλα). Αυτόγραφες διορθώσεις και συμπληρώσεις, μικρό σχέδιο με μολύβι στο φ. [6]. Μαζί ένα φύλλο με αυτόγραφο κείμενο στη σ. [1] και πολυγραφημένο στη σ. [2] με σημείωση από άλλο χέρι («Η σελλίς αυτή είναι ενσωματωμένη στό κείμενο γιά τήν ινδικη τέχνη και περιττεύει»). (14) Δημοσιεύθηκε με μικρή παραλλαγή (παραλείπεται η τελευταία παράγραφος, πλην της τελευταίας πρότασης, του αυτογράφου) στο Ν. Χατζηκυριάκος Γκίκας, Ἐξ ἀνατολῶν, Αστρολάβος / Ευθύνη, 1989, σ. 84-100.